بهار زندگی من

واقعا سرگرم کردن یک بچه یکساله اونم از صبح تا شب اونم تنهایی خیلی سخته! اونم یک جوجه ای که مامانش هر جا میره دنبالشه. حتی پشت در دستشویی. جالبه که بچه ها توی این سن خیلی با اسباب بازی های خودشون بازی نمی کنند. توی یک برنامه ای شنیدم که می گفت بچه های کوچک و حدود زیر 2-3 سال خیلی نمی توانند با اسباب بازی ها بازی کنند و بیشتر تمایل دارند با وسایل واقعی سرگرم شوند و علتش رو این طور گفت: بچه های زیر 3 سال قوه تخیل ندارند بنابراین نمی توانند تصور کنند و با اسباب بازی شبیه وسایل واقعی سرگرم بشن. امروز هم من مونده بودم با این جوجه چه کار کنم. چشمم افتاد به ظرف پیک نیک که هنوز توی کمد جا به جا نشده بود. ظرف رو اوردم پائین و به آوینا نش...

آمنه امشب دوستان نی نی سایتی رو برای شام دعوت کرد و تمامی غریبان ساکن در اهواز دور هم جمع شدیم. شب جالبی بود. یک شب با یاد ماندنی با سه تا بچه که همشون توی یک رده سنی هستن. آوینا متولد فروردین، آنیسا متولد اردیبهشت و هیلدا متولد تیر ماه 1391 هستن. در ابتدای ورود سطح زندگی آمنه به خاطر راه رفتن و شیطنت آوینا بالا رفت و وسایلش جمع شد. بعد هم که همه اسباب بازی ها کف خونه آمنه بود و بچه ها هر کدوم یک طرف و مامان باباهاشون هم دنبالشون. خلاصه وضعیتی داشتیم. سمت راست آنیسا- وسط هیلدا و سمت چپ آوینا.   و اما آوینا خانوم به بازی با اسباب بازی های هیلدا و آنیسا اکتفا نکرد و پاشو توی آشپزخونه آمنه هم گذاشت.   ساعت 1...

بعد از مهمونی خونه آمنه و بیدار موندن تا ساعت سه نیمه شب، صبح جمعه ساعت هشت و نیم بیدار شدیم تا برای پیک نیک روز جمعه با جمعی از دوستان آماده بشیم. فکر کنم این آخرین فرصت برای پیک نیک  تو اهواز بود. بعد از این قطعا هوا گرمتر خواهد شد و تا مدت کوتاهی شبها می تونیم بریم بیرون و بعد هم باید تو خونه بمونیم تا تابستون تموم بشه. خلاصه، ساعت یازده از خونه زدیم بیرون و توی یکی از پارک های ساحلی یک جایی خوب مشرف به رودخونه جا پهن کردیم. آمنه رو هم بردیم  چون رضا شیفت بود. آوینا هم به نظر راضی میومد. کمی قدم زدیم کمی بغل آمنه بود و موقع نهار هم نون دادیم دستش تا سرگرم بشه. چون هنوز برای دادن جوجه کباب با اون همه افزودنی زود بود...

توی این یکسال آوینا تقریبا به همه سوراخ سنبه های خونه 73 متری ما سرک کشیده بود الا آشپزخونه. اونم به این خاطر که میز مبل رو گذاشته بودیم در ورودی اپن. امروز آوینا از این مانع هم گذشت و تمام امروز را در آشپزخانه گذروند.  و اینم اولین فضولی ها توی آشپزخونه   مجبور شدم در تمام کابینت ها رو با روبان ببندم . در قدم بعدی رفت سراغ سطل برنج و دست کرد لای برنج ها و یک مشت برداشت که خوشبختانه توی هوا دستشو گرفتم . بعد هم تا برم دمپایی ها رو از جلوی چشمش بردارم رفت سراغ پیاز و سیب زمینی ها. ای خدا !!!! در آخر مجبور شدم بنشونمش روی صندلی تا یک کم به خودم مسلط بشم. یک جورایی حس می کردم به حریمم تجاوز شده. ای...

پنجشنبه و جمعه همچنان هوا لطیف و خنک بود. پیشنهاد دادم من یک غذای سبک درست کنم و شام رو به اتفاق خانواده شهرام کنار رودخونه صرف کنیم. که در نهایت سر از باغ یکی از دوستان پدر شوهرم درآوردیم. خدا رو شکر آوینا همچنان به همکاری هاش در زمینه بیرون رفتن ادامه میده و دختر خانمیه. تاب بلندی هم توی باغ بسته بودن که ما همگی یک بار سوارش شدیم. آوینا در حال تاب سواری با عمو مجتبی شب حدود 12 برگشتیم که آوینا و پارسا بخوابن . ولی در کمال ناباوری تا ساعت 2 شیطونی کردند و نخوابیدن. آوینا که کلا هیجان زده بود و تا صدا و کور سوی نوری یک جا میدید از رختخوابش بلند میشد و راه میفتاد.   صبح جمعه بعد از خوردن صبحانه من و شهرام و آوینا، سه ...

امروز بعد از شام تصمیم گرفتیم بریم برای آوینا از هلال احمر شیر خشک بگیریم. لباس های آوینا رو به استثنای جوراب تنش کردم (چون روی سرامیک ها سر میخوره) و خودم مشغول آماده شدن بودم که دیدم آوینا وسط نشسته و سعی داره خودش جوراب هاشو بپوشه. چند دقیقه با وسواس تمام سعی داشت جوراب بپوشه که آخرش من دلم طاقت نیاورد و کمکش کردم.   بَبو؟!!! بیرون که بودیم آوینا به یک مغازه سمبوسه فروشی اشاره کرد و گفت "بَبو" . دوباره به یک آقایی که توی ماشین نشسته بود اشاره کرد و همینو تکرار کرد. یک بار هم وقتی داشتیم از یک میدان رد می شدیم. خلاصه ما نتونستیم معنی دقیقش رو بفهمیم. از کلیه پدر و مادرهایی که بچه های بین 1-2 سال دارن تقا...

حرف اول امروز روز مادر بود. اول از همه به مادر مهربون خودم این روز رو تبریک میگم که مادری به تمام معنا صبور، مهربان، فداکار است.  مادری را در حق آوینا هم تمام کرده و هر دوی ما مدیون مهربونی و دریای عشق وجودش هستیم. مادر مهربانم دوستت دارم و از صمیم قلبم برات آرزوی سلامتی و عمر با عزت دارم. حرف دوم امسال سال دومی است که خودم هم طعم شیرین مادری را حس میکنم. با این تفاوت که امسال این حس در من قوی تره. سال قبل آوینا تازه به دنیا آمده بود و دنیای مادری برایم تازه و کمی هم عجیب بود. دختر عزیزم خدای خوب و مهربانم را شاکرم که طعم مادر بودن و لذت داشتن دختر سالم و شیرینی مثل تو رو نصیبم کرده. از خدا می خواهم که بتونم جدا از مادر ب...

امروز به آوینا گفتم مامان خیلی خسته شدم بیا یک کم ماساژم بده. الهی قربونش برم با اون دست های کوچیکش چند تا نیشگون از پشتم گرفت . مثلا داشت ماساژ میداد. ذوق مرگ شدم وقتی این حرکتشو دیدم. بهش گفتم مامان جون تدی رو ماساژ بده. دختر جیگرم تدی رو هم ماساژ داد.   دخترم امروز در کنار شیرین کاری هاش یاد گرفت که جیغ بنفش بزنه و بدین ترتیب گوش ما رو  بسی خراشید. ...

امروز تبلت دستم گرفتم تا در مورد مطلبی یک کم سرچ کنم. آوینا خانم هم طبق معمول خودشو رسوند و تبلت رو از دستم گرفت. منم در این فاصله دکمه پاورش رو خاموش کردم تا مطلبم رو از دست ندم. یک کم این ور و اون ورش کرد و دکمه پاورش رو پیدا کرد و فشارش داد و صفحه روشن شد. اما چون پترن داشت زود خاموش شد. خلاصه چندین بار این کار رو انجام داد ولی به نتیجه نرسید. در آخر کار هوشمندانه ای کرد. تبلت رو داد به من و خودش هم به طرز موذیانه ای اومد کنارم تا ببینه من چه کار می کنم . این داستان همین جا به پایان رسید. چون من دیگه ادامه ندادم و بساطشو جمع کردم.  فسقلی فکر کرده خیلی زرنگه.   امروز داشتم عکس های یکی از کتاب های حیوانات ...

امروز عصر من و آوینا رفتیم گردشی توی محله کنیم و یک دوری بزنیم و تمدد اعصابی کنیم. البته بیشتر من!!! توی گردش هامون سر از فروشگاه پلاسکو درآوردیم و من در کنار خرید های خودم یک دمپایی صورتی هم برای آوینا خریدم. وقتی برگشتیم خونه. دمپایی رو نشونش دادم . اول یک کم وارسی شون کرد. نمی دونم توی وارسی کردن دمپایی چه چیزی دستگیرش شد، چون بعدش سعی کرد اینجوری از دمپایی ها استفاده کنه. در حرکت  بعدی سعی کرد دمپایی ها رو بپوشه. بار اول چون وسط اتاق بود اصلا نمی تونست بپوشدش. به طرز خنده داری از روشون رد میشد. ولی بعد دمپایی رو برداشت و رفت کنار دیوار. یک دستشو گرفت به دیوار و دوباره سعی کرد.   اینم اون یکی پا. ...